Συχνά βλέπουμε ότι σε χώρους που υπάρχει μούχλα η υγρασία να αντιμετωπίζεται αυτό το φαινόμενο με την επικάλυψη των συγκεκριμένων επιφανειών με πλακάκια. Πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι μόνο με τα πλακάκια δεν μπορούμε ούτε να επιτύχουμε η σωστή μόνωση ούτε να προστατέψουμε το χώρο μας από την υγρασία.
Αυτό συμβαίνει γιατί το νερό μπορεί πολύ εύκολα να περάσει ανάμεσα από τους αρμούς που έχουν τα πλακάκια,και έτσι ουσιαστικά δε δημιουργείται κανένα σημαντικό εμπόδιο που να το αποτρέπει να φτάσει σε οποιαδήποτε επιφάνεια αυτά καλύπτουν. Έτσι βλέπουμε συχνά να χρησιμοποιούνται πλακάκια ως μέθοδος μόνωσης ειδικά στις ταράτσες των κτιρίων.
Στη συνέχεια όμως μετά από μία έστω μικρή βροχή το ταβάνι μπορεί να στάζει ή να δούμε μετά από κάποιο καιρό να κάνουν την εμφάνιση τους κίτρινες μεγάλες κηλίδες στον τοίχο. Αυτό και μόνο του αποδεικνύει ότι με την τοποθέτηση πλακιδίωνν στην επιφάνεια τς ταράτσας δεν πετυχαίνουμε απολύτως τίποτα, από άποψη μόνωσης τουλάχιστον. Τα πλακάκια πρέπει να τοποθετούνται στο τέλος της μόνωσης, σαν τελευταίο στρώμα , δημιουργώντας έτσι καλύτερο μονωτικό αλλά και αισθητικό αποτέλεσμα.
Τα πλακάκια λοιπόν κατά απόλυτη βεβαιότητα δεν λειτουργούν ως μονωτικό υλικό και δεν παρέχουν καμία προστασία από μόνα τους, αν δεν συνδυαστούν με μία σωστή μόνωση είτε στην ταράτσα μας είτε σε όποια άλλη επιφάνεια είναι εκτεθειμένη στα στοιχεία της φύσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου